Edebiyattaki Sembolizme Dair

 

Ethan Jesse Coen

Yazarın Edebiyattaki Sembolizme Dair Eksiksiz Rehberi

Sembol, karmaşık temaları iletmek ve karakterinizin daha derin katmanlarını ortaya çıkarmak için güçlü bir araçtır. İşte edebiyattaki sembolizm hakkında bilmeniz gereken her şey ve bir sürü sembolizm örneği.

Abi Wurdeman30 Temmuz 2026 · 16 dakika okuma süresi

Sembolizm Nedir?

Sembolizm, yazarın soyut bir fikri temsil etmek için cansız bir nesne, bir mekan , hava durumu, hatta bir karakter gibi somut bir şeyi kullandığı edebi bir araçtır.

Diyelim ki, ilk yetişkin işine giren ve kendi dairesine taşınan genç bir yetişkin hakkında bir hikaye yazıyorsunuz. Bir arkadaşı ona ev hediyesi olarak bir fide veriyor. Bu bitki, kahramanın yetişkinliğe doğru büyümesini, karakterle birlikte başarılı veya zorlu bir süreçten geçmesini sembolize edebilir.

Semboller, okuyucuya her şeyi açıkça anlatmadan karmaşık fikirleri aktarmamıza olanak tanır ve bu sayede daha derin anlamların daha güçlü bir şekilde yankı bulmasını sağlar.

Yazılarınızda neden semboller kullanmalısınız?

Çoğumuz sembolizmi ilk olarak okulda , Bülbülü Öldürmek ve Moby Dick gibi klasik eserleri okurken öğreniriz . Ancak bu edebi araç, edebi kurguyla sınırlı değildir.

Ticari kurgu eserlerinde, çocuk televizyon programlarında ve aksiyon filmlerinde bolca sembol bulabilirsiniz. Sevilen ve tekrar tekrar anlatılan hemen her hikaye sembolizm içerir, çünkü semboller yüzeysel anlatı ile insan deneyiminin derinden ilişkilendirilebilir karmaşası arasındaki boşluğu doldurmaya yardımcı olur.

Başka bir deyişle, semboller bize hikayeyi neden önemsememiz gerektiğini hatırlatır. Tek bir görüntüyle, kahramanın terk edilme korkusu nedeniyle En Kötü™ olduğunu açıklarlar. Ya da yatırım yaptığımız bir ilişkinin güçlendiğine dair bize güvence verirler. Ya da yaklaşmakta olan bir dehşet konusunda bizi uyarırlar.

İşte tüm bu harika şeyleri nasıl yapıyorlar:

Semboller Soyut Fikirleri İletir

Sembolizm, yazının en önemli kuralına uymak için kullanılan birçok stratejiden biridir: Göster, anlatma.

Bu kurala aşina değilseniz, kısaca şöyle açıklayabilirim: Genellikle okuyucularımıza hikayede neler olduğunu anlatmaktan kaçınırız ve bunun yerine, olayları bizzat yaşıyormuş gibi hissetmelerini sağlayacak betimlemeler ve diyaloglar aracılığıyla gösteririz.

Örneğin, Janet'in sadece kızgın olduğunu söylemek yerine, Janet'in kapıları çarptığını veya birinin birdenbire sessizleşip hareketsiz kaldığı o korkunç şeyi yaptığını gösterebilirsiniz.

“Göster, anlatma” ilkesi hakkında daha fazla bilgiyi bu makalede bulabilirsiniz veya DabbleU Akademi üyesiyseniz , bu konuda üç saatlik bir kursa buradan katılabilirsiniz .

Evet, kesinlikle. O kadar önemli ki. Üç saatlik bir öneme sahip. Eğer amacınız okuyucunuzda yoğun duygular uyandırmaksa (ve kurgu veya yaratıcı kurgu dışı yazıyorsanız, bu sizin amacınızdır), duyularına hitap etmek en doğru yoldur. Bu bilimsel bir gerçek.

İşte bu yüzden sembolizm, hikaye anlatımında çok önemli bir araçtır. Prenses Jasmine'in kuşlarını serbest bırakıp geniş, açık gökyüzüne doğru uçmalarını izlerken, onun da aynısını yapma özlemini hissediyoruz.

Ek bir avantaj olarak, iyi stratejilenmiş bir sembol, okuyucunuzun size vaaz veriyormuş gibi hissetmemesi için daha derin anlamları incelikle iletmenize yardımcı olabilir.

Semboller, bir karakterin içsel durumunu ortaya çıkarabilir.

Bu, sembolizmin harika bir kullanımı ve bunun farkına vardığınızda, her yerde göreceksiniz.

Şiddetli bir fırtına, bir karakterin duygusal karmaşasını yansıtabilir. Kendilerini özgüvenli ve güçlü hissettiklerinde kırmızı renk giyebilirler. Hurdaya dönmüş bir Porsche ise, bir karakterin özenle oluşturduğu kamu imajının kırılganlığını sembolize edebilir.

Birçok sembol, bir karakterin duygularını ve gelişimini somut bir şekilde temsil etmek için özel olarak var olmuştur. Bunu yaparken, okuyucuda da büyük duygular uyandırırlar.

Sembolizm Temalara Derinlik Katıyor

Semboller bir karakterin iç dünyasını ortaya koymadığında (ve bazen ortaya koyduğunda bile), bir temayı araştırıyorlar .

Temalar, öykülerdeki gizli anlamlardır. "İlerleme büyük bedellerle gelir" veya "Para yozlaştırır" gibi altta yatan mesajlardır.

Okuyucular, temayı doğrudan belirttiğinizde çok rahatsız olurlar. Biraz vaaz verir gibi geliyor. Bu yüzden temaya ima yoluyla değinmenin yollarını bulmalısınız . İyi arkadaş sembolizmi de dahil olmak üzere çeşitli stratejiler kullanmak isteyeceksiniz.

Bir sembol bir temayı iletmek amacıyla kullanıldığında, genellikle hikayede birden fazla kez karşımıza çıkar. Her görünümünde, çevredeki bağlam, temayı yeni bir açıdan incelememizi teşvik eder.

Truman Show'da deniz , Truman'ı kendi küçük, yapay dünyasının içinde hapseden yanılsamaları temsil eder. Christof, Truman'ın çocukluğunda okyanus korkusunu aşılamak için travmatik bir olay yaratmıştır ve Truman suya her yaklaştığında bu korku ya pekiştirilir ya da sorgulanır .

Sonuç olarak, Truman ancak fırtınanın içine yelken açarak , kendi sınırlarının geçerliliğini test ederek özgürleşebilir ve suyun öbür tarafında daha dolu, daha otantik bir hayat bulur .

Tüm bu sahneler, otantik bir şekilde yaşamanın, bize sunulan gerçekliğe meydan okuma cesaretine sahip olmak anlamına geldiği teması üzerine kuruludur.

Semboller Kültürel Bağlamın Oluşturulmasına Yardımcı Olabilir

Birazdan ele alacağımız gibi, semboller bir kitaba özgü olabilir veya daha geniş dünyadaki kullanımları nedeniyle hemen tanınabilir olabilirler.

Yazarlar bazen bir kültürün yerleşik sembollerini hem öykü içindeki soyut fikirleri aktarmak hem de okuyucuyu öykünün geçtiği dönemin geleneklerine daldırmak için kullanırlar.

Örneğin, " Things Fall Apart" filminde tatlı patatesler büyük bir rol oynar ve tıpkı gerçek Igbo kültüründe olduğu gibi karakterler için erkekliği temsil eder.

Bir topluluğun veya bölgenin deneyimini edebi tekniğinize yansıtmak için yerleşik kültürel sembolleri kullanmanıza bile gerek yok. Kültürün öne çıkan unsurlarına bakmak ve bunların doğal bağlamlarında ne gibi daha derin anlamlar taşıyabileceğini düşünmek yeterlidir.

Florida'daki bir emeklilik sitesinde geçen bir hikayede timsahlar neyi temsil ederdi? Las Vegas'ta muson yağmurları neyi temsil ederdi?

Tartıştığımız sembolizmin diğer üç avantajını okuyacağınız her şeyde göreceksiniz. Bu dördüncü fayda her yerde kullanılmaz, ancak ne sıklıkla karşımıza çıktığına şaşırabilirsiniz. Belirli bir zaman, yer veya toplulukta geçen bir hikaye yazıyorsanız, kültüre özgü (ve doğru şekilde araştırılmış) bir sembol, öykünüze yeni anlam katmanları ekleyebilir.

Sembol Türleri

Her sembol ya evrenseldir, ya kültüreldir ya da bağlamsaldır. Burada bir hiyerarşi yok ve her türden kaç tane olması gerektiğine dair hiçbir kural da yok.

Peki o zaman bu kategorileri oluşturmanın ne anlamı var?

Bunun başlıca sebebi, türün sembolü sunma şeklinizi etkilemesidir. Her birini ele aldıkça ne demek istediğimi anlayacaksınız.

Evrensel Sembolizm

Evrensel sembol, adından da anlaşılacağı gibi, derin anlamı birçok kültürde zaten bilinen bir semboldür.

Örneğin, birçok toplumda su arınmayı, ışık umudu, ormanlar ise bilinmeyeni temsil eder.

Bu, kitabınızdaki sembollere bu anlamları yüklemeniz gerektiği anlamına gelmez. Mesajınız okuyucunuz için açık olduğu sürece istediğinizi yapabilirsiniz.

Asıl çıkarılacak ders şu ki, zaten yüklü ve kullanıma hazır sembollerle dolu bir dünya var. Karakterinizin uzun ve acı verici bir çatışmanın ardından yeni bir başlangıç ​​yaptığını göstermek istiyorsanız, onu berrak, serin bir nehirde yüzmeye bırakabilirsiniz ve okuyucunuz karakterin eski hayatından arınmasını anında hissedecektir.

Hiçbir şey açıklamak zorunda değilsiniz.

Kültürel Sembolizm

Az önce de bahsettiğimiz gibi, kültürel semboller bir kültüre özgüdür; örneğin Hristiyanlıkta güvercinler Kutsal Ruh'u temsil eder. Bu semboller, okuyucuları hikayenizin dünyasına daha derinlemesine çekmek ve o kültürün temsiline başka bir otantiklik katmanı eklemek için kullanılabilir. (Ancak, özellikle sembolün geldiği topluluk sizin topluluğunuz değilse, sembolü doğru ve saygılı bir şekilde kullandığınızdan emin olun.)

Bu durumda, sembolizm öykünüzde temsil edilen kültürün çoğu üyesi için açık olacaktır. Diğer okuyucuların, ilettiğiniz daha derin fikirleri fark etmeleri için ince bir yönlendirmeye ihtiyaçları olabilir. Bunu nasıl yapacağınızı bir sonraki bölümde öğreneceksiniz.

Bağlamsal Sembolizm

Bir sembol yalnızca belirli bir anlatı bağlamında belirli bir anlam taşıyorsa, o sembol bağlamsal bir semboldür.

Dokuzuncu sınıfta dil ve edebiyat dersinde hepimizin öğrendiği gibi, Büyük Gatsby'deki yeşil ışık , Gatsby'nin ulaşılamaz bir hayale duyduğu umudu simgeler. Bu, bağlamsal bir sembolün en güzel örneklerinden biridir. F. Scott Fitzgerald'ın kitabı, yeşil bir ışık gördüğümüzde "İşte yine o eski olasılık yanılsaması" diye düşündüğümüz tek bağlamdır.

Elbette bu önemli bir soruyu gündeme getiriyor. Evrensel olarak anlaşılan bir sembol değilse, okuyucularımızın sembolik anlamları doğru yorumlamalarını nasıl sağlayacağız?

Kendi sembollerinizi yaratmanın inceliklerini birazdan ele alacağız, ancak kısaca özetlemek gerekirse, okuyucuyu sembol ile göründüğü sahne arasında bir bağlantı kurmaya incelikle teşvik etmek istiyorsunuz.

Bu, düşündüğünüzden çok daha az iş gerektirir, özellikle de hikayenizdeki her şeyin bir amaca hizmet ettiğinden emin olduysanız. Beynimiz zaten anlam bulmaya programlıdır ve okuyucular, bahsettiğiniz şeyin hikaye için önemli olduğunu varsayarlar .

Genç yetişkin kahramanımızın ilk kez kendi başına yola çıktığını hatırlıyor musunuz? Küçük saksı bitkisini hatırlıyor musunuz?

Diyelim ki iş yerinde büyük başarısızlıklar yaşıyor, zar zor kirasını ödeyebiliyor, bir gece en yakın arkadaşıyla korkunç bir kavga ediyor ve şimdi sabah alarmı çaldığında yorganın altına saklanıyor, iş yerinde bir güne daha başlamaya kendini hazırlayamıyor.

Eğer odasının karanlık bir köşesinde bitkisinin solduğunu da belirtirseniz, bu zaten açık bir sembolizmdir. Bundan daha fazlasını yapmanıza gerek yok.

Bununla birlikte, bazı semboller hikayeniz boyunca sessizce gelişir ve bu da bizi şuna getiriyor…

Tekrarlayan Sembolizm

Bu tür sembolizm evrensel, kültürel veya bağlamsal olabilir. Önemli olan okuyucunun sembole ne kadar aşina olduğu değil, ne sıklıkla karşımıza çıktığıdır.

Tekrarlayan sembolizm, aynı sembolün öykünüz boyunca defalarca ortaya çıkmasıdır. Bazen bu nesne veya varlık baştan beri açıkça bir semboldür. Bazen de okuyucunun daha derin bir anlam taşıdığını fark etmesini sağlayan şey, tekrarıdır.

Tekrarlayan bir sembolün güzelliği, farklı bağlamlarda ve bir öykü akışının farklı noktalarında yeniden ortaya çıkmasıdır; bu da okuyucuların temsil ettiği fikirleri farklı açılardan keşfetmelerine olanak tanır.

Eğer edebi terimlere meraklıysanız, bir sembol tekrarlandığında motif haline gelir. Motif , bir öyküde bir temayı veya duygusal unsuru vurgulamak için tasarlanmış, tekrar eden bir öğedir.

Tekrarlanan bir sembol, büyük bir fikri veya gelişen bir durumu temsil ettiğinde en iyi sonucu verir. Karakteriniz kötü bir ruh halindeyken her seferinde gökyüzünün bulutlu olduğunu belirtmek, abartılı ve biraz anlamsız kaçacaktır.

Ama bir temayı vurgulamak, bir karakterin dönüşümünü göstermek veya bir temanın daha derin katmanlarını keşfetmek için bir sembolü tekrarlamak mı? İşte asıl mesele bu. Size bir örnek verebilirdim ama bunu bir sonraki bölümde yapacağım.

Edebiyat ve Filmde Sembolizmin Ünlü Örnekleri

Her zaman olduğu gibi, edebi bir aracı anlamanın en iyi yolu onu uygulamada görmektir. Bu nedenle, inceleyebileceğiniz (eğer zaten çok aşina değilseniz) bazı ünlü sembolizm örneklerini ele alalım.

Sineklerin Tanrısı'ndaki Deniz Kabuğu

Sineklerin Tanrısı romanında , bir grup okul çocuğu uçaklarının düşürülmesinin ardından ıssız bir adada mahsur kalır. Çocuklardan biri olan Ralph, hayatta kalanları çağırmak için bir deniz kabuğu üfler ve bu kabuk kısa sürede düzen ve demokrasinin sembolü haline gelir. Bir çocuk deniz kabuğunu tuttuğunda, konuşma ve söz hakkı kazanır.

Sorun şu ki, bu kural ancak herkes diğerlerinin sesinin önemine inanırsa işe yarar. Başka bir çocuk olan Jack, deniz kabuğunun gerekliliğini sorgular ve kendi grubunu kurar. Sonunda deniz kabuğu yok edilir ve medeniyetin her türlü izi de onunla birlikte paramparça olur.

Bu sembolün yolculuğu, karanlık dürtülerimiz karşısında demokrasinin kırılganlığına dair güçlü bir temaya işaret ediyor.

Oyuncak Hikayesi'nde Woody'nin Çizmesinde Andy'nin Adı

İşte sadece bir hikayede değil, tüm bir seride tekrar eden bir sembol.

Oyuncak Hikayesi'nde Woody'nin, Andy'nin adını botunun altında gururla taşıdığı en başından beri belirtiliyor . Bu isim, Woody'nin amacını ve aidiyet duygusunu simgeliyor; bu nedenle Buzz Lightyear sahneye çıktığında, tehdidi vurgulamanın kolay bir yolu, Buzz'ın botunda Andy'nin adının daha yeni bir mürekkeple ve daha güzel bir el yazısıyla yazılmış olduğunu göstermektir.

Oyuncak Hikayesi 2'de Woody , tamir ettiren bir koleksiyoncunun eline düşer. Bu tamir, Andy'nin adının üzerinin boyanmasını da içerir; bu olaylar, Woody'nin hayatını üzerine kurduğu ilişkiye olan inancının azalmasıyla aynı zamana denk gelir.

Oyuncak Hikayesi 4'te bile , Woody Bonnie'ye ait olsa da, botunda hala Andy'nin adı yazıyor. Bu durum mantıklı, çünkü bu hikaye tamamen Woody'nin Bonnie ile Andy ile yaşadığı ilişkiyi yeniden kuramayacağını kabullenmesiyle ilgili.

Frankenstein'da Ateş

Ateş (ve yıldırım gibi akrabaları) Frankenstein'da sıkça karşımıza çıkar; hatta tam başlığında da dolaylı bir gönderme bulunur: Frankenstein; veya Modern Prometheus .

Benim gibi mitleri birbirine karıştıranlar için, Prometheus tanrılardan ateşi çalıp insanlara veren kişiydi. Eğer yanlışlıkla marshmallowlu bisküvinizi yakmışsanız, ateşin hem besleyici hem de yok edici olabileceğini bilirsiniz. Bu yüzden Prometheus'un ateş armağanı hem büyük ilerlemelere hem de büyük sorunlara yol açtı; Frankenstein'ın ardındaki temel fikir de bu zaten.

Romanda ateş, şimşek ve ışık, ya aydınlanma ya da felaket anlarında, ya da her ikisinde birden ortaya çıkar. Canavarın anlattığı bu pasaj, bu konuda özellikle açık bir ifade kullanıyor:

“Bir gün, dondurucu soğuktan bunalırken, bazı dilencilerin bıraktığı bir ateş buldum ve ondan yayılan sıcaklıkla büyük bir sevinç duydum. Sevinçten elimi közlerin içine soktum, ama acı bir çığlıkla hemen geri çektim. Ne garip, diye düşündüm, aynı sebep böyle zıt etkiler yaratabiliyor!”

Yazı Yazmada Bu Güçlü Aracı Nasıl Kullanabilirsiniz?

Şimdi tüm bu yeni bilgileri alıp üzerinde çalıştığınız esere uygulama zamanı. Yazılarınıza sembolizm ekleyerek okuyucunuzun deneyimini nasıl geliştirebilirsiniz?

Konuşalım.

Var Olanı Arayın

Semboller, okuyuculara bilinçaltı düzeyde ulaştığı için çok güçlü bir araçtır. Çoğu zaman, özümsediğimiz soyut fikirleri bilinçli olarak fark etmeden, sembollerin duygusal etkilerini deneyimleriz.

Aynı durum yazarlar için de geçerli olabilir. Farkında olmadan semboller yaratma eğilimindeyiz; bu sembolleri ancak taslağı tekrar okuduğumuzda veya yazarken bir nesneyi yeniden gözden geçirdiğimizde fark ederiz.

Sembolizmi nasıl bilinçli olarak oluşturabileceğinizden bahsedeceğiz, ancak ilk işiniz yazdıklarınızı veya taslaklarınızı gözden geçirerek zaten herhangi bir sembol oluşturup oluşturmadığınızı kontrol etmek.

Dikkat çeken bir şey varsa, her sembolün neyi temsil ettiğini anlamaya zaman ayırın. Tek seferlik mi yoksa tekrar eden bir sembol olarak mı daha iyi işlediğini düşünün. Tekrar eden sembolizmi şu gibi büyük konular için saklamak en iyisidir:

• Bir karakterin değişen değerleri veya kimlik duygusu
• Bir karakterin içsel çatışması
• Önemli bir tema
• Çatışmada tehlikede olan şeylerin bir hatırlatıcısı.
• Karakterin motivasyonlarını hatırlatmak

Doğal olarak oluşan sembolleri belirledikten sonra, daha fazlasını eklemek isteyip istemediğinizi düşünebilirsiniz.

Ne iletmek istediğinizi belirleyin.

Ek semboller tasarlıyorsanız, okuyucularınızın ruhlarının derinliklerinde hissetmelerini istediğiniz soyut fikirler üzerinde düşünerek başlayın.

Kahramanınızın ruhunun karanlık gecesinde hissettiği yalnızlıkla bağ kurmalarını istiyor musunuz ? Geçmişlerindeki o trajik olayın onları nasıl hâlâ rahatsız ettiğini ve kararlarını nasıl etkilediğini daha derinlemesine anlamaları çok önemli mi ? Temanızın doruk noktasına ulaşmadan önce gerçekten etkili olmasını sağlamak istiyor musunuz ?

Hangi hedeflerin sizin için önemli olduğunu belirledikten sonra, yardımcı olabilecek semboller üzerinde beyin fırtınası yapın. Sembolün asıl amacı bir şeyin yerinden çıkmış gibi görünmesi değilse, hikayenizin dünyasında zaten var olan veya orada inanılır bir şekilde var olabilecek unsurlarla başlamak her zaman iyidir.

Her şey hedef olabilir: cansız nesneler, fiziksel mekanlar, sanat eserleri, hayvanlar ve hatta insanlar.

Eğer hiçbir şey size uymuyorsa, evrensel sembollerden de ilham alabilirsiniz. Basit bir Google araması size birçok fikir verecektir. Ayrıca rüya yorumlama kitaplarına veya Penguin Semboller Sözlüğü'ne de başvurabilirsiniz .

Temelleri Atmak

Bu sembolleri öykünüze dahil etme zamanı geldiğinde, okuyucunuzun bu günlük nesneler ile sembolik anlamları arasında bağlantı kurmasına yardımcı olmanın en iyi yolunu düşünün.

Bu genellikle bir yakınlık meselesidir. Karakteriniz uyanır, eşinin gittiğini hatırlar ve yine de bir demlik kahve yapar. Bu iki ayrıntının art arda belirtilmesiyle –eşin gitmiş olması ve karakterin hala bir demlik kahve yapması– okuyucu muhtemelen bir demlik kahvenin umudu veya geçmişe tutunmayı temsil ettiğini anlayacaktır, karakterinizin durumu ne olursa olsun.

Okuyucular bunu şu anda fark etmeseler bile, karakterinizin her gece artan kahveyi çöpe attığını ve ertesi sabah yine de dolu bir demlik kahve yaptığını gördüklerinde anlayacaklardır. Ya da karakteriniz sonunda yarım demlik kahve yaptığında. Ya da yeni biriyle tanıştığında ve akşam alışkanlık gereği demliği çöpe atmaya gittiğinde, çoktan boş olduğunu fark ettiğinde.

Kaçınmanız gereken şey, sembolü açıklamaktır. "O dolu tencere, Chuck'ın işlerin değiştiğini kabul etmeyi reddetmesini temsil ediyordu." Okuyucunuzun buna ihtiyacı yok ve bu, sembolünüzün yaratmış olabileceği duygusal etkiyi ortadan kaldırır. Bu bağlamda:

Sembolün Konuşmasına İzin Verin

Yine de, bir sembole sahip olmanın en büyük faydalarından biri, her şeyi açıkça anlatmak zorunda kalmamanızdır. Bu yüzden anlatmayın. Chuck'ın bayat kahveyi çöpe attığını ve yalnız hissettiğini söyleme dürtüsüne karşı koyun. Biliyoruz. Adam bir demlik dolusu sevgi kahvesini lavaboya döküyor. Yalnızlık orada , eylemin içinde.

Tekrarlayan bir sembol evrim geçirdikçe bu durum geçerliliğini koruyor. Diyelim ki Chuck, eski sevgilisiyle ilişkinin gerçekten kurtarılamayacağının açıkça ortaya çıktığı büyük ve yıkıcı bir konuşma yapıyor.

İnkar aşamasından kabullenme aşamasına geçişini üç paragraf halinde açıklamak yerine, kahve demliğini ağzına kadar suyla doldurup, sonra kendini durdurup yarısını pencere kenarındaki ölmekte olan saksı bitkisine döküşünü izleyelim.

Somut imgeler aracılığıyla, kaybını kabullenme ve yeni bir şey yetiştirme kararını görüyoruz .

Abartmayın

Eğer siz de benim gibi sembolizme ilgi duyuyorsanız, imgeler ve nesneler aracılığıyla daha derin anlamlar aktarmanın yeni yollarını hayal ederken kendinizi kaptırabilirsiniz.

Olur böyle şeyler. Şu an üzerinde çalıştığım eser, gerekenden çok daha fazla sembol içeriyor. Ve bu sorun değil, çünkü henüz son taslakta değilim. Son taslağa geldiğimde ise, sembolizmle dolu bir el yazmasının ağırbaşlı ve olduğundan daha derin olduğunu düşündüğü için, sembolizmi azaltmak zorunda kalacağım.

Yazan:Abi Wurdeman, Dabble Academy yazarı

https://www.dabblewriter.com/blog/symbolism-in-literature

*