https://indiefilmhustle.com/ultimate-guide-to-billy-wilder-and-his-directing-techniques/
SENARYO
AI Bakışı
Senaryo, bir film, dizi, tiyatro veya reklam gibi
görsel-işitsel eserlerin görüntü ve sese dönüştürülmek üzere metinleştirilmiş
halidir.
Senaryonun Temel Özellikleri
- Görsel ve
İşitseldir: Sadece
düz yazı değildir; sahneleri, kamera hareketlerini, sesleri ve diyalogları
barındırır.
- Yol
Haritasıdır:
Yönetmene, oyunculara ve tüm yapım ekibine eserin nasıl çekileceğini
anlatır.
- Teknik Bir Dili Vardır: Sahne numaraları, iç/dış mekân (İÇ/DIŞ) ve zaman
(GECE/GÜNDÜZ) gibi kurallara göre yazılır. Marmara
Üniversitesi +1
Yazım Aşamaları
- Logline: Hikayenin bir veya iki cümlelik en kısa
özeti.
- Sinopsis: Hikayenin ana hatlarıyla düz yazı şeklinde
anlatılması.
- Tretman: Sahne sahne olay örgüsünün ve karakterlerin
detaylandırıldığı genişletilmiş taslak.
- Senaryo: Diyalogların, teknik detayların ve sahnelerin tam olarak yazıldığı
nihai metin. IIENSTITU
Logline nedir?
Logline, bir film, dizi, kısa film, tiyatro oyunu ya da
senaryo projesinin temel hikâyesini çok kısa ve çarpıcı biçimde anlatan 1–2
cümlelik özettir. Bir başka deyişle logline, “Bu hikâye ne hakkında?”
sorusuna mümkün olan en ekonomik biçimde cevap verir.
Logline,
senaryonun bütün olaylarını anlatmaz. Bunun yerine ana karakteri, temel
amacı, çatışmayı ve hikâyenin ayırt edici durumunu ortaya koyar.
1. Logline'ın temel unsurları
Sistematik
olarak bir logline şu sorular üzerinden kurulabilir:
|
Unsur |
Sorulacak soru |
Açıklama |
|
Kahraman |
Kim? |
Hikâyenin
merkezindeki karakter kim? |
|
Durum |
Ne oluyor? |
Kahramanı
harekete geçiren temel olay nedir? |
|
Amaç |
Ne istiyor? |
Kahraman
neyi başarmaya çalışıyor? |
|
Engel/çatışma |
Neden
başaramıyor? |
Karşısındaki
temel güçlük nedir? |
|
Risk/bahis |
Başaramazsa
ne olur? |
Başarısızlığın
sonucu nedir? |
|
Özgünlük |
Bu hikâyeyi
farklı kılan ne? |
Hikâyenin
ayırt edici fikri veya koşulu nedir? |
Bunların
hepsinin her logline'da açıkça bulunması şart değildir; ancak kahraman +
amaç + temel çatışma genellikle logline'ın omurgasını oluşturur.
2. Temel formül
Pratik bir
formül şöyle kurulabilir:
[Kahraman], [tetikleyici olay] sonrasında [amacına]
ulaşmaya çalışırken [temel engelle] mücadele etmek zorunda kalır; aksi
hâlde [risk/sonuç] ile karşılaşacaktır.
Örneğin:
Emekli bir
dedektif, yıllar önce çözemediği bir
cinayetle bağlantılı yeni bir delil bulunca, katilin kimliğini ortaya çıkarmaya
çalışırken kendi geçmişinin karanlık sırlarıyla yüzleşmek zorunda kalır.
Burada:
- Kahraman: Emekli dedektif
- Tetikleyici olay: Yeni bir delil bulması
- Amaç: Katili ortaya çıkarmak
- Engel: Kendi geçmişiyle bağlantılı sırlar
- Çatışma: Cinayeti çözme çabası ile geçmişi arasındaki mücadele
3. Bilinen eserlerden örnekler
Titanic:
Genç ve
nişanlı bir kadın, Titanic'in ilk yolculuğunda farklı sosyal sınıftan bir adama
âşık olur ve geminin batışı sırasında hayatta kalmaya çalışır.
Burada
hikâyenin tamamı anlatılmaz. Aşk ilişkisi + toplumsal engel + geminin batışı
temel dramatik çatışmayı verir.
Jurassic Park:
Bir
paleontolog, yeniden yaratılmış dinozorlarla dolu bir adada çocuklarıyla
birlikte mahsur kalınca, kontrolden çıkan yaratıklardan sağ kurtulmak zorunda
kalır.
- Kahraman: Paleontolog
- Durum: Dinozorlarla dolu adada mahsur kalma
- Amaç: Hayatta kalmak
- Engel: Kontrolden çıkan dinozorlar
- Risk: Hayatını ve çocuklarını kaybetmek
The Truman
Show:
Tüm hayatının
gizlice televizyon programı olarak yayınlandığını fark eden sıradan bir adam,
yaşadığı yapay dünyadan kaçmanın ve gerçeği bulmanın yollarını arar.
Buradaki “hayatının
bir televizyon programı olduğunu fark etmesi”, hikâyenin özgün ve merak
uyandırıcı yönünü oluşturur.
4. Logline ile sinopsis arasındaki fark
Bu iki kavram
sıklıkla karıştırılır.
Logline: Çok kısa biçimde hikâyenin temel çatışmasını
anlatır.
“Genç bir
kadın, kaybolan kardeşini ararken ailesinin yıllardır sakladığı bir sırrı
keşfeder.”
Sinopsis: Hikâyeyi daha ayrıntılı biçimde anlatır;
olayların gelişimi, karakterler, dönüm noktaları ve sonuç hakkında daha fazla
bilgi verir.
Örneğin
sinopsis birkaç paragraf olabilirken logline genellikle tek veya iki
cümledir.
5. Logline ile slogan/tagline arasındaki fark
Logline, hikâyenin ne hakkında olduğunu anlatır.
“Bir grup
astronot, yaşanabilir yeni bir gezegen bulmak için tehlikeli bir uzay
yolculuğuna çıkar.”
Tagline/slogan ise filmin duygusunu veya pazarlama fikrini
öne çıkarır.
“Evden ne
kadar uzaklaşabilirsin?”
Dolayısıyla:
Logline =
Hikâye ne hakkında?
Tagline = Bu hikâyeyi neden merak etmeliyim?
6. Kötü ve iyi logline karşılaştırması
Zayıf:
“Ahmet'in
hayatında önemli değişiklikler olur ve birçok sorunla karşılaşır.”
Bu ifade fazla
geneldir. Kahramanın amacı, çatışması ve hikâyenin özgünlüğü belli değildir.
Daha güçlü:
“İşini
kaybeden bir banka memuru, ailesinin evini kaybetmesini önlemek için yasa dışı
bir borç tahsilat ağına katılır; ancak kısa sürede kendi müşterilerinden
birinin hedef hâline gelir.”
Burada
hikâyenin dramatik mekanizması daha nettir:
İşini kaybetme
→ para kazanma zorunluluğu → yasa dışı işe girme → tehlikeye düşme.
7. İyi bir logline'ın özellikleri
İyi bir
logline genellikle:
- Kısa olmalıdır.
- Hikâyenin başkarakterini
tanıtmalıdır.
- Karakterin amacını göstermelidir.
- Temel çatışmayı ortaya koymalıdır.
- Mümkünse hikâyenin özgün fikrini
göstermelidir.
- Okurda “Sonra ne olacak?” merakı
yaratmalıdır.
- Gereksiz karakter ve olay ayrıntılarından
kaçınmalıdır.
- Hikâyenin bütününü anlatmak yerine temel
dramatik soruyu ortaya koymalıdır.
8. Logline yazmak için sistematik yöntem
Bir senaryoyu
logline'a dönüştürmek için şu sırayı kullanabilirsiniz:
1.
Başkarakteri belirleyin.
“Kim?”
2. Tetikleyici
olayı bulun.
“Karakterin hayatını ne değiştiriyor?”
3. Karakterin
hedefini belirleyin.
“Şimdi neyi başarmak istiyor?”
4. Ana engeli
belirleyin.
“Bunu neden kolayca başaramıyor?”
5. Riski
belirleyin.
“Başaramazsa ne kaybedecek?”
6. Hikâyenin
özgün yanını bulun.
“Bu hikâyeyi benzerlerinden ayıran ne?”
7. Bunları tek
bir dramatik cümlede birleştirin.
Örneğin:
Kim? Yalnız bir lise öğretmeni
Tetikleyici olay? Öğrencisinin kaybolması
Amaç? Onu bulmak
Engel? Öğrencinin gizli bir suç örgütüyle bağlantısı
Risk? Öğrencinin hayatını kaybetmesi ve öğretmenin de hedef hâline
gelmesi
Bunlardan
hareketle:
“Bir lise
öğretmeni, kaybolan öğrencisini bulmaya çalışırken onun gizli bir suç örgütüne
bağlı olduğunu keşfeder ve öğrencisini kurtarmak için kendisini de örgütün
hedefi hâline getirir.”
Bu nedenle
logline'ı, senaryonun “çekirdeği” olarak düşünebiliriz. Senaryoda
yüzlerce sahne ve ayrıntı bulunabilir; logline ise bütün bu malzemenin içinden ana
karakter + hedef + çatışma + özgün durum eksenini çıkarır.
Sinopsis nedir?
Sinopsis, bir film, dizi, kısa film, tiyatro oyunu veya
başka bir dramatik eserin hikâyesini ana olay örgüsüyle birlikte kısa ve
düzenli biçimde anlatan metindir.
Sinopsis,
logline'dan daha ayrıntılıdır. Logline hikâyenin temel fikrini birkaç cümlede
verirken, sinopsis hikâyenin nasıl başladığını, nasıl geliştiğini, temel
çatışmalarını ve nasıl sonuçlandığını açıklar.
Kısaca:
Logline =
Hikâyenin özeti / çekirdeği
Sinopsis = Hikâyenin olay örgüsünün kısa anlatımı
Senaryo = Hikâyenin sahne sahne, ayrıntılı dramatik metni
1. Sinopsisin temel amacı
Sinopsis,
okuyucuya şu soruların cevaplarını vermelidir:
- Hikâyenin başkarakteri kimdir?
- Karakterin başlangıçtaki durumu nedir?
- Hikâyeyi başlatan temel olay nedir?
- Karakter ne istiyor?
- Önündeki temel engeller nelerdir?
- Olaylar nasıl gelişiyor ve
karmaşıklaşıyor?
- Hikâyenin temel dönüm noktaları
nelerdir?
- Çatışma nasıl sonuçlanıyor?
- Hikâyenin sonunda ne oluyor?
Bu nedenle
sinopsis yalnızca “konu hakkında bilgi veren” bir metin değildir; hikâyenin
dramatik gelişimini gösteren yoğunlaştırılmış bir anlatıdır.
2. Sinopsisin yapısı
Sinopsisi
sistematik olarak başlangıç – gelişme – sonuç şeklinde inceleyebiliriz.
A. Başlangıç
Başlangıç
bölümünde:
- Ana karakter tanıtılır.
- Karakterin içinde bulunduğu durum açıklanır.
- Karakterin dünyasını değiştiren tetikleyici
olay verilir.
- Temel dramatik sorun ortaya çıkar.
Örneğin:
İstanbul'da
yalnız yaşayan genç gazeteci Deniz, kariyerinde ilerlemeye çalışan ancak son
dönemde yazdığı haberlerin ilgi görmemesinden dolayı zorlanan biridir. Bir gün
aldığı isimsiz bir mesaj, yıllar önce çözülememiş bir kayıp vakasıyla ilgili
yeni bir kanıt içerir. Deniz, haberin peşine düşmeye karar verir.
Burada
karakter, başlangıç durumu ve hikâyeyi başlatan olay verilmiştir.
B. Gelişme
Gelişme
bölümünde:
- Kahraman amacının peşinden gider.
- Engeller ortaya çıkar.
- Çatışma giderek büyür.
- Yeni bilgiler ve olaylar ortaya çıkar.
- Karakter önemli kararlar almak zorunda
kalır.
- Hikâye doruk noktasına doğru ilerler.
Örneğin:
Deniz
araştırmasını derinleştirdikçe kayıp vakasının, yıllar önce kapatılmış bir
yolsuzluk soruşturmasıyla bağlantılı olduğunu keşfeder. Eski belgeleri
inceleyen Deniz, kayıp kişinin son olarak büyük bir inşaat şirketinin
yöneticileriyle görüştüğünü öğrenir. Ancak araştırması ilerledikçe hem
çalıştığı gazetenin yöneticilerinden hem de şirketin çevresinden baskı görmeye
başlar. Deniz geri çekilmek yerine araştırmasını sürdürür ve elindeki
kanıtların aslında kayıp kişinin hâlâ hayatta olabileceğini gösterdiğini fark
eder.
Burada olay
örgüsü neden-sonuç ilişkisiyle ilerlemektedir.
C. Sonuç
Sonuç
bölümünde:
- Ana çatışma doruk noktasına ulaşır.
- Kahraman önemli bir seçim veya eylem
gerçekleştirir.
- Temel sorun çözülür veya belirli bir sonuca
bağlanır.
- Hikâyenin sonucu açıklanır.
Örneğin:
Deniz, elde
ettiği son kanıtın kendisini şehrin dışındaki terk edilmiş bir depoya
götürdüğünü fark eder. Burada kayıp kişiyi bulur ve onun yıllar önce yolsuzluğu
ortaya çıkarmaya çalışırken saklanmak zorunda kaldığını öğrenir. Deniz,
elindeki belgeleri kamuoyuna açıklayarak soruşturmanın yeniden açılmasını
sağlar. Ancak haber yayımlandığında, gazeteciliğin yalnızca gerçeği bulmak
değil, bulduğu gerçeğin sonuçlarını göze almak olduğunu da anlamıştır.
3. Sinopsis örneği
Şimdi
yukarıdaki parçaları birleştirerek kısa bir sinopsis oluşturalım:
Deniz, İstanbul'da çalışan genç bir gazetecidir.
Kariyerinde ilerlemekte zorlanan Deniz'in hayatı, yıllar önce çözülememiş bir
kayıp vakasına ilişkin isimsiz bir mesaj almasıyla değişir. Mesajdaki
kanıtların gerçek olduğunu anlayan Deniz, olayın peşine düşer. Araştırması onu
büyük bir inşaat şirketinin yıllar önce karıştığı yolsuzluk iddialarına
götürür. Ancak Deniz araştırmayı sürdürdükçe hem çalıştığı gazeteden hem de
şirket çevresinden baskı görür. Kayıp kişinin aslında yolsuzluğu ortaya
çıkarmaya çalışan biri olduğunu ve hâlâ hayatta olabileceğini öğrenir. Son
kanıtın izini sürerek kayıp kişiyi bulan Deniz, yıllardır saklanan belgeleri
ele geçirir. Belgeleri yayımlamasıyla soruşturmanın yeniden açılmasını sağlar.
Bu süreçte Deniz, gerçeği ortaya çıkarmanın yalnızca mesleki bir başarı değil,
aynı zamanda kişisel bir sorumluluk olduğunu fark eder.
Bu metin,
senaryodaki bütün sahneleri anlatmaz; ana dramatik olay zincirini
anlatır.
4. Sinopsis ile logline arasındaki fark
İki kavram
arasındaki farkı şöyle gösterebiliriz:
Logline
Genç bir
gazeteci, yıllar önce kaybolan bir adamın izini sürerken büyük bir yolsuzluk
ağını ortaya çıkarır ve gerçeği yayımlamak için kendi hayatını riske atar.
Burada
hikâyenin temel fikri ve çatışması birkaç cümlede verilir.
Sinopsis
Genç gazeteci
Deniz, isimsiz bir mesajla yıllar önce kaybolan bir adamın dosyasına ulaşır.
Dosyadaki kanıtları araştırdıkça olayın büyük bir inşaat şirketinin karıştığı
yolsuzluklarla bağlantılı olduğunu keşfeder. Araştırmasını sürdürmesi hem iş
yerinde hem de dışarıda baskı görmesine neden olur. Kayıp kişinin aslında
yolsuzluğu ortaya çıkarmaya çalıştığını ve hâlâ hayatta olduğunu öğrenen Deniz,
son kanıtların peşinden gider. Kayıp kişiyi bulduktan sonra elde ettiği
belgeleri yayımlar ve soruşturmanın yeniden açılmasını sağlar.
Burada artık olayların
gelişimini görüyoruz.
Dolayısıyla:
Logline: “Bu hikâye nedir?”
Sinopsis: “Bu hikâyede neler olur?”
5. Sinopsis ile tretman arasındaki fark
Tretman, sinopsisten daha ayrıntılı bir çalışma
metnidir.
Genel olarak:
|
Özellik |
Logline |
Sinopsis |
Tretman |
Senaryo |
|
Uzunluk |
Çok kısa |
Kısa/orta |
Daha uzun |
Çok uzun |
|
Ana fikir |
✓ |
✓ |
✓ |
✓ |
|
Ana karakter |
✓ |
✓ |
✓ |
✓ |
|
Olay örgüsü |
Çok sınırlı |
✓ |
✓✓ |
✓✓✓ |
|
Dönüm
noktaları |
Genellikle
sınırlı |
✓ |
✓ |
✓ |
|
Sahne
ayrıntıları |
✗ |
Genellikle ✗ |
Kısmen |
✓ |
|
Diyalog |
✗ |
✗ |
Çok az/hiç |
✓ |
|
Kamera/sahne
yönergeleri |
✗ |
✗ |
Genellikle ✗ |
✓ |
Burada kesin
uzunluk kuralları olmadığını da belirtmek gerekir. Sinopsis ve tretmanın
uzunluğu projenin türüne, yapım şirketine, senaryo başvuru formatına veya
eğitim kurumunun istediği biçime göre değişebilir.
6. İyi bir sinopsisin özellikleri
İyi
hazırlanmış bir sinopsis:
1. Olay örgüsünü açıklar
Okuyucu
hikâyenin nasıl ilerlediğini anlayabilmelidir.
2. Ana karakteri merkeze alır
Karakterlerin bütün
biyografilerini anlatmak yerine, hikâyedeki işlevleri üzerinde durulur.
3. Çatışmayı gösterir
“Bir şey oldu,
sonra başka bir şey oldu” şeklinde olayları sıralamak yeterli değildir.
Olayların neden
birbirini doğurduğu gösterilmelidir.
4. Dönüm noktalarını içerir
Özellikle
önemli değişimleri ve kararları belirtir.
5. Sonucu açıklar
Logline veya
tanıtım metninden farklı olarak sinopsis genellikle hikâyenin sonunu
saklamaz.
Bu önemli bir
noktadır:
Sinopsis merak
yaratabilir ama finali gizlemek zorunda değildir.
Çünkü
sinopsis, izleyiciyi pazarlamak için yazılmış bir fragman değil, hikâyenin
tamamının yapısını değerlendirmeye yarayan bir çalışma/sunum metnidir.
7. Zayıf ve güçlü sinopsis karşılaştırması
Zayıf sinopsis
Ali,
İstanbul'da yaşayan genç bir adamdır. Bir gün hayatı değişir. Bazı sorunlarla
karşılaşır. Arkadaşları ona yardım eder. Daha sonra çeşitli olaylar yaşanır ve
Ali önemli bir karar verir. Sonunda sorunlarını çözerek hayatına devam eder.
Bu metinde
hikâyenin ne olduğu belirsizdir.
Güçlü sinopsis
Üniversiteden
yeni mezun olan Ali, ailesinin ekonomik sorunları nedeniyle yıllardır hayalini
kurduğu müzik kariyerinden vazgeçip babasının dükkânında çalışmaya başlar. Bir
gece tesadüfen katıldığı küçük bir müzik yarışmasında başarılı olunca yeniden
sahneye dönmeye karar verir. Ancak yarışmadaki başarısı, ailesinin dükkânının
kapanma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu öğrenmesiyle çatışmaya dönüşür.
Ali, ailesine yardım etmek ile müzik kariyerini sürdürmek arasında seçim yapmak
zorunda kalır. Sonunda ailesinin sorunlarını tek başına çözmeye çalışmak yerine
onlarla açıkça konuşur ve müzik yarışmasının finaline katılmaya karar verir.
Bu örnekte karakter
+ durum + amaç + engel + çatışma + karar + sonuç açıkça görülmektedir.
8. Sinopsis yazmak için sistematik yöntem
Bir senaryonun
sinopsisini hazırlarken şu yöntemi kullanabilirsiniz:
Aşama 1 — Hikâyenin kahramanını belirle
Hikâyenin
merkezinde kim var?
Aşama 2 — Başlangıç durumunu yaz
Hikâyenin
başında kahramanın hayatı nasıldır?
Aşama 3 — Tetikleyici olayı bul
Kahramanın
hayatını değiştiren olay nedir?
Aşama 4 — Hedefi belirle
Kahraman
bundan sonra neyi gerçekleştirmeye çalışır?
Aşama 5 — Engelleri sırala
Kahramanın
hedefinin önündeki temel engeller nelerdir?
Aşama 6 — Dönüm noktalarını seç
Her olayı
yazmak yerine hikâyenin yönünü değiştiren olayları seçin.
Örneğin:
Tetikleyici
olay → İlk büyük karar → Krizin büyümesi → Büyük dönüm noktası → Doruk noktası
→ Sonuç
Aşama 7 — Sonucu yaz
Ana çatışma
nasıl sonuçlanıyor?
Aşama 8 — Bunları neden-sonuç ilişkisiyle
birleştir
Sinopsis
yalnızca:
“Bu oldu.
Sonra bu oldu. Sonra bu oldu.”
şeklinde
olmamalıdır.
Bunun yerine:
“Bu
oldu, bu nedenle karakter şunu yaptı; bunun sonucunda şu sorun ortaya çıktı.”
mantığıyla
kurulmalıdır.
9. Kısaca formül
Bir sinopsisi
şu şablonla oluşturabilirsiniz:
[Başkarakter], [başlangıç durumu] içinde yaşarken [tetikleyici
olay] gerçekleşir. Bunun üzerine [hedef] için harekete geçer. Ancak
[engel/çatışma] nedeniyle işler zorlaşır. [Dönüm noktası] sonrasında karakter
daha büyük bir sorunla karşılaşır ve [kritik karar] vermek zorunda kalır.
Sonunda [doruk noktası] gerçekleşir ve [çatışmanın sonucu] ortaya çıkar.
Karakter [hikâyenin sonunda geldiği durum] noktasına ulaşır.
Sonuç olarak
Sinopsis,
senaryonun kısa ama olay örgüsünü koruyan anlatımıdır. Logline'dan daha ayrıntılı, tretmandan ve
senaryodan ise daha kısadır. Temel görevi, bir hikâyenin kim hakkında
olduğunu, ne istediğini, hangi çatışmadan geçtiğini, olayların nasıl
geliştiğini ve nasıl sonuçlandığını sistematik biçimde göstermektir.
En kısa
formülle:
Logline =
Hikâyenin çekirdeği
Sinopsis = Hikâyenin ana olay örgüsü
Tretman = Hikâyenin ayrıntılı dramatik planı
Senaryo = Hikâyenin sahnelere ve dramatik eylemlere dönüştürülmüş biçimi
*
Tretman nedir?
Tretman
(treatment), bir film,
dizi, kısa film veya başka bir görsel-işitsel yapımın senaryoya
dönüştürülmeden önce, hikâyenin olay örgüsünü ve dramatik gelişimini ayrıntılı
biçimde anlatan çalışma metnidir.
Tretman; logline
ve sinopsisten daha ayrıntılı, tamamlanmış senaryodan ise daha kısa ve daha
az teknik bir metindir.
En basit
ifadeyle:
Logline: Hikâyenin özü nedir?
Sinopsis: Hikâyede genel olarak neler olur?
Tretman: Hikâye nasıl, hangi olaylar ve dramatik gelişmeler üzerinden
ilerler?
Senaryo: Bu hikâye sahne sahne nasıl oynanır ve görüntülenir?
1. Tretmanın temel amacı
Tretmanın
temel amacı, senaryoyu yazmadan önce hikâyenin dramatik yapısını ayrıntılı
olarak kurmak ve sınamaktır.
Bir tretman
sayesinde senarist:
- Hikâyenin başlangıcını, gelişmesini ve
sonucunu görür.
- Karakterlerin hedeflerini ve değişimlerini
belirler.
- Ana ve yan çatışmaları düzenler.
- Dönüm noktalarını belirler.
- Olayların neden-sonuç ilişkisini kontrol
eder.
- Hikâyede gereksiz veya zayıf bölümleri fark
eder.
- Daha sonra yazılacak senaryoya bir yol
haritası oluşturur.
Bu nedenle
tretman, yalnızca “uzun bir sinopsis” olarak görülmemelidir. Dramatik
yapının daha ayrıntılı bir tasarımıdır.
2. Tretmanın temel unsurları
Sistematik
olarak bir tretmanda şu unsurlar bulunabilir:
|
Unsur |
Tretmandaki işlevi |
|
Başkarakter |
Hikâyeyi
taşıyan karakteri ve durumunu ortaya koyar. |
|
Karakter hedefi |
Karakterin
neyi gerçekleştirmek istediğini gösterir. |
|
Tetikleyici olay |
Ana hikâyeyi
başlatan olayı açıklar. |
|
Ana çatışma |
Karakterin
karşılaştığı temel problemi kurar. |
|
Yan çatışmalar |
Ana hikâyeyi
destekleyen ikincil sorunları oluşturur. |
|
Dönüm noktaları |
Hikâyenin
yönünü değiştiren önemli olayları belirler. |
|
Dramatik yükselme |
Çatışmanın
nasıl giderek büyüdüğünü gösterir. |
|
Doruk noktası |
Ana
çatışmanın en yoğun hâle geldiği bölümü açıklar. |
|
Çözüm |
Hikâyenin
nasıl sonuçlandığını gösterir. |
|
Karakter dönüşümü |
Karakterin
hikâye boyunca nasıl değiştiğini ortaya koyar. |
3. Tretman ile sinopsis arasındaki fark
Bu iki kavram
özellikle önemlidir.
Sinopsis
Sinopsis,
hikâyenin ana olaylarını özetler.
Örneğin:
Genç gazeteci
Deniz, yıllar önce kaybolan bir adamla ilgili yeni bir kanıt bulur. Araştırması
onu büyük bir yolsuzluk ağına götürür. Baskılara rağmen araştırmasını sürdüren
Deniz, kayıp adamın hâlâ hayatta olduğunu öğrenir ve onu bulur. Elde ettiği
belgeleri yayımlayarak soruşturmanın yeniden açılmasını sağlar.
Bu, hikâyenin genel
akışını verir.
Tretman
Tretman ise bu
olayların nasıl geliştiğini daha ayrıntılı şekilde anlatır:
Deniz, haber
merkezinde sıradan bir çalışma gününün sonunda masasında isimsiz bir zarf
bulur. Zarftan yıllar önce kaybolan mühendis Murat'a ait bir fotoğraf ve
üzerinde bir adres bulunan eski bir belge çıkar. Deniz önce bunun bir şaka
olduğunu düşünür; ancak belgedeki bilgileri arşivden kontrol ettiğinde Murat'ın
yıllar önce araştırdığı bir inşaat projesinin usulsüzlük iddiaları nedeniyle
kapatıldığını görür. Editörü haberi yeterince ilgi çekici bulmaz ve Deniz'den
dosyayı bırakmasını ister. Deniz buna rağmen araştırmaya devam eder...
Burada artık:
- Karakterin davranışlarını,
- olayların sırasını,
- engelleri,
- çatışmanın yükselmesini,
- karakterin kararlarını
daha ayrıntılı
biçimde görüyoruz.
4. Tretman ile senaryo arasındaki fark
Tretman senaryo
değildir.
Senaryoda
örneğin:
İÇ. GAZETE
OFİSİ – GECE
Deniz
masasında oturur. Zarfı açar.
DENİZ
Bu da ne?
gibi sahne
başlıkları, eylemler, diyaloglar ve dramatik yazım biçimleri
kullanılabilir.
Tretmanda ise:
Gece geç
saatlerde ofiste yalnız kalan Deniz, masasının üzerinde isimsiz bir zarf bulur.
Zarfı açtığında eski bir fotoğraf ve bir adresle karşılaşır. Fotoğraftaki
kişinin yıllar önce kaybolan mühendis Murat olduğunu fark eder.
şeklinde
anlatılır.
Yani:
Tretman =
Hikâyenin ayrıntılı anlatımı
Senaryo = Hikâyenin sahne ve dramatik eylem biçiminde yazılması
5. Örnek: Aynı hikâyenin üç aşaması
Aynı hikâyeyi logline
→ sinopsis → tretman şeklinde karşılaştıralım.
A. Logline
Genç bir
gazeteci, yıllar önce kaybolan bir mühendisin izini sürerken büyük bir
yolsuzluk ağını ortaya çıkarır ve gerçeği yayımlamak için kariyerini ve
hayatını riske atar.
Bu yalnızca
hikâyenin çekirdeğidir.
B. Sinopsis
Genç gazeteci
Deniz, yıllar önce kaybolan mühendis Murat'la ilgili isimsiz bir mesaj alır.
Mesajdaki belgeleri araştırdığında Murat'ın büyük bir inşaat şirketinin
karıştığı yolsuzlukları araştırdığını keşfeder. Deniz araştırmayı
derinleştirdikçe iş yerinde baskı görür ve şirketin çevresindeki kişiler
tarafından tehdit edilir. Murat'ın aslında yolsuzlukla ilgili önemli belgeler
topladığını ve hâlâ hayatta olabileceğini öğrenen Deniz, onun izini sürer.
Murat'ı bulduğunda elindeki belgeleri kamuoyuna açıklamaya karar verir. Haber
yayımlandıktan sonra soruşturma yeniden açılır; ancak Deniz'in gazetecilik
anlayışı da bu süreçte değişmiştir.
Burada ana
olay zinciri vardır.
C. Tretman
Deniz, yoğun
bir haber merkezinde çalışan genç bir gazetecidir. İşinde başarılı olmasına
rağmen son dönemde yaptığı haberler yöneticileri tarafından yeterince önemli
bulunmamaktadır. Bir gece ofiste yalnız çalışırken masasında isimsiz bir zarf
bulur. Zarfta, beş yıl önce ortadan kaybolan mühendis Murat'ın fotoğrafı ve
eski bir adres vardır.
Deniz önce
bunun kendisine gönderilmiş bir tehdit olduğunu düşünür. Ancak ertesi gün
gazetenin arşivinde yaptığı araştırmada Murat'ın kaybolmadan önce büyük bir
inşaat projesindeki usulsüzlükleri araştırdığını öğrenir. Murat'ın hazırladığı
haber yayımlanmamış, dosya ise kısa süre sonra kapatılmıştır.
Deniz dosyayı
yeniden açmak istediğinde editörü buna karşı çıkar. Ona daha güncel ve
“satılabilir” haberlerle ilgilenmesini söyler. Deniz yine de araştırmaya devam
eder. Murat'ın eski çalışma arkadaşlarından biriyle görüşür ve Murat'ın
kaybolmadan önce bazı belgeleri güvenli bir yerde sakladığını öğrenir.
Deniz'in
araştırması ilerledikçe üzerindeki baskı artar. Görüştüğü kişiler konuşmaktan
vazgeçer, bazı belgeler ortadan kaybolur ve Deniz takip edildiğini fark eder.
Buna rağmen araştırmayı bırakmaz. Murat'ın aslında yolsuzluk ağını ortaya
çıkarmaya çalıştığını ve kaybolmasının tesadüf olmadığını düşünmeye başlar.
Araştırma
Deniz'i şehir dışında terk edilmiş bir depoya götürür. Burada Murat'ı bulur.
Murat yıllardır saklanmaktadır ve elinde yolsuzluğu kanıtlayan belgeler vardır.
Başlangıçta belgeleri yayımlamaktan korkan Murat, Deniz'in kendisine yardım
edeceğine ikna olur.
Deniz
belgeleri gazeteye götürür; ancak editörü haberi yayımlamayı reddeder. Bunun
üzerine Deniz belgeleri bağımsız gazetecilerle paylaşmaya karar verir. Belgeler
kamuoyuna yayıldığında soruşturma yeniden açılır. Murat'ın kayboluşuyla ilgili
gerçek de ortaya çıkmaya başlar.
Hikâyenin
sonunda Deniz mesleğine ilişkin önemli bir karar verir. Gazeteciliği yalnızca
kariyerinde ilerlemek için değil, kamu yararına gerçeği araştırmak için yapması
gerektiğini kabul eder.
Bu metin artık
bir tretman örneğidir. Senaryoda yer alacak olayların, karakter
kararlarının ve dramatik gelişmelerin daha ayrıntılı bir haritasını
sunmaktadır.
6. Tretmanın dramatik yapısı
Tretmanı
oluştururken klasik dramatik yapıdan yararlanılabilir.
I. Başlangıç
- Başkarakter tanıtılır.
- Karakterin normal yaşamı gösterilir.
- Temel ihtiyaç veya eksiklik ortaya çıkar.
- Tetikleyici olay gerçekleşir.
Örnek:
Deniz'in
sıradan gazetecilik hayatı, isimsiz zarfın gelmesiyle değişir.
II. Birinci dönüm noktası
Karakter artık
eski hayatına kolayca dönemeyeceği bir karar verir.
Deniz,
editörünün uyarısına rağmen Murat'ın dosyasını araştırmaya karar verir.
III. Gelişme
Karakter
amacına ulaşmaya çalışırken yeni engellerle karşılaşır.
Tanıklar
konuşmaz, belgeler kaybolur ve Deniz tehdit edilmeye başlanır.
IV. Orta nokta
Hikâyenin
yönünü değiştiren önemli bir bilgi veya olay ortaya çıkar.
Deniz,
Murat'ın aslında hayatta olabileceğini öğrenir.
V. Kriz
Karakterin işi
daha da zorlaşır ve önemli bir seçim yapmak zorunda kalır.
Gazete
yönetimi haberi yayımlamayı reddeder; Deniz mesleğini ve güvenliğini riske
atarak başka bir yol seçer.
VI. Doruk noktası
Ana çatışma en
yoğun seviyeye ulaşır.
Deniz, Murat'ı
bulur ve belgelerin kamuoyuna açıklanması için karar verir.
VII. Çözüm
Ana çatışmanın
sonuçları ortaya çıkar.
Belgeler
yayımlanır, soruşturma yeniden açılır ve Deniz'in mesleğe bakışı değişir.
7. Tretmanda karakter gelişimi
Tretmanın
önemli işlevlerinden biri de karakter arkını göstermektir.
Örneğin:
Başlangıçtaki
Deniz:
Başarılı olmak
ve kariyerinde yükselmek isteyen bir gazeteci.
Hikâye
boyunca:
Gerçeği
araştırdıkça kariyer kaygısı ile gazetecilik sorumluluğu arasında kalır.
Finaldeki
Deniz:
Mesleki
başarıdan çok gerçeğin ortaya çıkarılmasını önemseyen bir gazeteci hâline
gelir.
Dolayısıyla
tretman yalnızca:
“Ne oldu?”
sorusunu
değil,
“Olanlar
karakteri nasıl değiştirdi?”
sorusunu da
cevaplamalıdır.
8. Tretman yazarken dikkat edilmesi gerekenler
İyi bir
tretmanda:
- Olaylar neden-sonuç ilişkisiyle
ilerlemelidir.
- Ana karakterin amacı ve motivasyonu
anlaşılmalıdır.
- Çatışma giderek yükselmelidir.
- Dönüm noktaları belirgin olmalıdır.
- Karakterlerin önemli kararları
açıklanmalıdır.
- Hikâyenin sonu belirtilmelidir.
- Gereksiz ayrıntılar azaltılmalıdır.
- Henüz senaryo olmadığı için uzun diyaloglara
girilmemelidir.
- Her sahnenin teknik çekim ayrıntısını vermek
yerine dramatik işlev öne çıkarılmalıdır.
9. Tretman hazırlamak için sistematik yöntem
Bir tretman
yazmak için şu sırayı izleyebilirsiniz:
1. Logline'ı yazın
Önce hikâyeyi
tek cümlede tanımlayın.
2. Başkarakteri belirleyin
- Kim?
- Ne istiyor?
- Neye ihtiyacı var?
- Neden bunu istiyor?
3. Tetikleyici olayı belirleyin
Hikâyeyi
başlatan olay nedir?
4. Ana çatışmayı belirleyin
Karakterin
hedefinin önündeki en büyük engel nedir?
5. Dönüm noktalarını belirleyin
Örneğin:
Başlangıç →
Tetikleyici olay → Birinci dönüm noktası → Orta nokta → Kriz → Doruk → Çözüm
6. Olayları sıraya koyun
Her olayın bir
önceki olaydan mantıksal veya dramatik olarak doğmasına dikkat edin.
7. Karakter değişimini ekleyin
Karakter
başlangıçta nasıldı, finalde nasıl biri oldu?
8. Tretmanı düzyazı hâline getirin
Artık bütün bu
unsurları birbiriyle bağlantılı, akıcı bir anlatı hâline getirebilirsiniz.
10. Logline–Sinopsis–Tretman–Senaryo ilişkisi
Bu dört
kavramı bir daralan/genişleyen ayrıntı zinciri olarak düşünebiliriz:
LOGLINE
↓
Hikâyenin temel fikri
SİNOPSİS
↓
Ana olay örgüsü
TRETMAN
↓
Ayrıntılı dramatik gelişim
SENARYO
↓
Sahne + eylem + diyalog + dramatik yapı
Kısaca:
Logline: “Ne hakkında?”
Sinopsis: “Ne oluyor?”
Tretman: “Nasıl gelişiyor?”
Senaryo: “Bunu sahnede/perdede nasıl görüyor ve duyuyoruz?”
Dolayısıyla tretman,
senaryo yazımının ara aşamalarından biri ve senaryonun dramatik mimarisini
ayrıntılı biçimde ortaya koyan bir taslak metindir. Senariste, hikâyeyi
sahnelere ve diyaloglara dönüştürmeden önce olay örgüsünü, karakterleri,
çatışmaları ve dönüm noktalarını test etme imkânı verir.
Senaryo nedir?
Senaryo, bir film, dizi, kısa film, belgesel, reklam
veya başka bir görsel-işitsel yapımın olaylarını, karakterlerini,
eylemlerini, mekânlarını, zamanını ve diyaloglarını belirli bir yazım düzeni
içinde ortaya koyan dramatik metindir.
Senaryo, bir
hikâyenin yalnızca ne olduğunu anlatmaz; o hikâyenin seyirci
tarafından görüntü ve ses aracılığıyla nasıl deneyimleneceğini tasarlar.
Kısaca:
Hikâye = Ne
anlatılıyor?
Senaryo = Bu hikâye sahnelerde nasıl gösterilecek ve duyulacak?
Bu nedenle
senaryo, edebî bir öyküden farklı olarak görsel-işitsel üretime yönelik bir
metindir.
1. Senaryonun temel amacı
Senaryonun
temel amacı, bir yapımın gerçekleştirilmesi için gerekli dramatik ve
görsel-işitsel yapıyı oluşturmaktır.
Senaryo;
- Yönetmene,
- oyunculara,
- görüntü yönetmenine,
- sanat ekibine,
- ses ekibine,
- yapım ekibine
hikâyenin
nasıl ilerlediğini ve sahnelerde ne olduğunu gösteren temel metinlerden
biridir.
Senaryoda
örneğin:
Bir adam
üzgündür.
demek yerine,
mümkün olduğunca seyircinin görebileceği veya duyabileceği bir eylem
yazılır:
Mehmet,
masanın üzerindeki eski fotoğrafa uzun süre bakar. Fotoğrafı ters çevirir ve
gözlerini siler.
İkinci ifade
görsel olarak gerçekleştirilebilir.
2. Senaryonun temel unsurları
Bir senaryoyu
sistematik olarak şu unsurlara ayırabiliriz:
|
Unsur |
Açıklama |
|
Karakter |
Hikâyede
eylemde bulunan kişiler |
|
Eylem |
Karakterlerin
yaptığı ve görülebilen davranışlar |
|
Diyalog |
Karakterlerin
söylediği sözler |
|
Mekân |
Olayların
gerçekleştiği yer |
|
Zaman |
Olayların
gerçekleştiği zaman |
|
Çatışma |
Karakterlerin
amaçlarına ulaşmasını engelleyen güç |
|
Olay örgüsü |
Olayların
neden-sonuç ilişkisi içinde gelişmesi |
|
Sahne |
Belirli bir
zaman ve mekânda gerçekleşen dramatik bölüm |
|
Görsel unsurlar |
Seyircinin
ekranda göreceği unsurlar |
|
İşitsel unsurlar |
Diyalog,
efekt, ortam sesi vb. |
|
Dramatik yapı |
Başlangıç,
gelişme, doruk ve çözüm gibi yapı taşları |
3. Senaryonun temel yapı taşı: Sahne
Senaryo, temel
olarak sahnelerden oluşur.
Bir sahne
genellikle:
Mekân + zaman
+ karakter + eylem + çatışma
unsurlarının
belirli bir dramatik amaç doğrultusunda bir araya gelmesidir.
Örneğin:
İÇ. KAFE –
AKŞAM
Deniz
pencerenin yanında oturur. Telefonuna bakar. Gelen mesajı okuduğunda yüzü
değişir.
DENİZ
Geleceğini söylemiştin.
Kapı açılır.
İçeri Murat girer.
Deniz ayağa
kalkar.
Bu küçük
bölümde:
- Mekân: Kafe
- Zaman: Akşam
- Karakterler: Deniz ve Murat
- Eylem: Deniz mesajı okur, Murat gelir.
- Diyalog: “Geleceğini söylemiştin.”
- Çatışma: Deniz'in Murat'la ilgili beklentisi ile gerçek durum arasındaki
gerilim
bulunmaktadır.
4. Senaryo yazımının temel biçimi
Senaryolarda
kullanılan biçim, edebî düzyazıdan farklıdır.
A. Sahne başlığı
Sahnenin içeride
mi/dışarıda mı olduğunu, mekânı ve zamanı belirtir.
Örneğin:
İÇ. EV – SALON
– GECE
veya:
DIŞ. PARK –
GÜNDÜZ
Burada:
- İÇ. = İç mekân
- DIŞ. = Dış mekân
anlamına
gelir.
B. Aksiyon
Seyircinin
görebileceği veya duyabileceği eylemler yazılır.
Ali kapıyı
açar. Koridora çıkar. Birkaç adım attıktan sonra durur.
C. Karakter adı
Diyalogdan
önce karakterin adı belirtilir.
ALİ
D. Diyalog
Karakterin
söylediği sözler yazılır.
ALİ
Burada ne işin var?
5. Örnek bir kısa senaryo
Aşağıdaki
örnek, senaryo biçimini göstermek amacıyla hazırlanmıştır:
İÇ. ESKİ EV –
SALON – GECE
Salon
karanlıktır. Duvar saatinin sesi duyulur.
AYŞE, elindeki eski fotoğrafa bakarak pencerenin
önünde durur.
Dışarıdan bir
araba sesi gelir.
Ayşe fotoğrafı
hızla cebine koyar.
Kapı üç kez
çalınır.
Ayşe kapıya
yaklaşır.
AYŞE
Kim o?
Cevap gelmez.
Ayşe kapının
kilidine uzanır.
Telefonu
çalar.
Ekranda “BABA”
yazmaktadır.
Ayşe telefona
bakar. Aramayı reddeder.
Kapı yeniden
çalınır.
Ayşe kilidi
açar.
KESME.
Bu örnekte
senaryonun temel özelliklerini görebiliriz:
- Mekân ve zaman belirtilmiştir.
- Eylemler görsel olarak tasarlanmıştır.
- Diyalog kullanılmıştır.
- Ses unsurları belirtilmiştir.
- Seyircide merak yaratacak bir dramatik durum
oluşturulmuştur.
6. Senaryoda “gösterme” ilkesi
Senaryonun en
önemli özelliklerinden biri gösterilebilirliktir.
Senaryo
yazarı, seyircinin doğrudan göremeyeceği soyut düşünceleri mümkün olduğunca eylem
ve görsel davranışa dönüştürür.
Zayıf kullanım:
Ahmet çok
korkar.
Bu ifade
oyuncuya bir duygu bildirir fakat bunu sinemasal olarak nasıl göstereceğimizi
açıklamaz.
Daha sinemasal kullanım:
Ahmet kapının
koluna uzanır. Eli titrer. Koridordan gelen ayak seslerini dinler.
Burada korku
doğrudan “söylenmez”; davranış üzerinden gösterilir.
Başka bir
örnek:
Zayıf:
Ayşe babasına
çok kızgındır.
Daha sinemasal:
Ayşe telefonu
masaya sertçe bırakır. Babasının gönderdiği mesajı siler.
Böylece duygu,
eyleme dönüştürülür.
7. Senaryoda çatışma
Senaryonun
temel yapı taşlarından biri çatışmadır.
Bir karakter
bir şeyi ister; fakat bir engel onun istediğine ulaşmasını zorlaştırır.
Örneğin:
Karakter: Bir gazeteci
Amaç: Bir yolsuzluğu ortaya çıkarmak
Engel: Güçlü bir şirketin baskısı
Risk: Kariyerini ve güvenliğini kaybetmek
Bu durumda
dramatik yapı ortaya çıkar:
Amaç → Engel →
Mücadele → Karar → Sonuç
Çatışma
olmadan olaylar yalnızca art arda gelen durumlara dönüşebilir.
8. Senaryoda karakter
Senaryo
karakteri yalnızca “kim olduğu” ile değil, ne yaptığı ve ne istediğiyle
tanımlanır.
Örneğin:
Deniz, 30
yaşında bir gazetecidir.
Bu yalnızca
karakter hakkında temel bilgidir.
Daha dramatik
bir tanım:
Deniz,
kariyerinde ilerlemek isteyen genç bir gazetecidir. Ancak sansasyonel haberler
yapmak yerine gerçeği ortaya çıkarmayı önemser. Bu nedenle çalıştığı gazetenin
beklentileriyle sürekli çatışır.
Burada
karakterin:
- amacı,
- değerleri,
- çatışması
ortaya
çıkmaktadır.
9. Senaryoda dramatik yapı
Senaryolar
farklı yapılarda oluşturulabilir; ancak klasik dramatik yapı sıklıkla şu
şekilde incelenir:
1. Başlangıç
Karakterler ve
temel durum tanıtılır.
2. Tetikleyici olay
Hikâyeyi
harekete geçiren olay meydana gelir.
3. Gelişme
Karakter
amacına ulaşmaya çalışırken engellerle karşılaşır.
4. Dönüm noktaları
Hikâyenin
yönünü değiştiren önemli olaylar meydana gelir.
5. Kriz
Çatışma en zor
noktaya ulaşır.
6. Doruk noktası
Ana çatışma en
yüksek gerilim seviyesine ulaşır.
7. Çözüm
Çatışmanın
sonucu ortaya çıkar.
Basitleştirirsek:
Başlangıç →
Tetikleyici olay → Mücadele → Kriz → Doruk → Çözüm
10. Senaryo ile tretman arasındaki fark
Bu iki kavramı
birbirinden ayırmak önemlidir.
Tretman:
Deniz, gece
ofiste çalışırken isimsiz bir zarf bulur. Zarftaki belgeler, yıllar önce
kaybolan bir mühendisin büyük bir yolsuzluk soruşturması yürüttüğünü gösterir.
Deniz araştırmaya karar verir. Ancak editörü bu dosyayı kapatmasını ister.
Deniz buna rağmen araştırmaya devam eder...
Senaryo:
İÇ. GAZETE
OFİSİ – GECE
Ofiste
yalnızca bilgisayar ekranlarının ışığı vardır.
Deniz
masasındaki son haberi tamamlar. Ayağa kalkacağı sırada masanın üzerinde duran
zarfı fark eder.
Zarfın
üzerinde isim yoktur.
Deniz zarfı
açar.
İçinden eski
bir fotoğraf çıkar.
Fotoğraftaki
adamı tanır.
DENİZ
Murat...
Fotoğrafın
arkasındaki adrese bakar.
Telefonu
çalar.
Deniz telefonu
açar.
EDİTÖR
(TELEFONDA)
Deniz, hâlâ ofiste misin?
Deniz
gözlerini fotoğraftan ayırmaz.
DENİZ
Evet.
EDİTÖR
(TELEFONDA)
O dosyayı kurcalama. Kapatıldı o konu.
Deniz cevap
vermez.
Tretman olayın
ayrıntılı anlatımıdır; senaryo ise bu olayın sahne, eylem, diyalog ve
görsel/işitsel unsurlara dönüştürülmüş hâlidir.
11. Senaryo ile sinopsis arasındaki fark
Sinopsis:
Genç gazeteci
Deniz, yıllar önce kaybolan bir mühendisin izini sürerken büyük bir yolsuzluk
ağını ortaya çıkarır. Baskılara rağmen araştırmasını sürdüren Deniz, mühendisin
hâlâ hayatta olduğunu öğrenir ve onun elindeki belgeleri kamuoyuna ulaştırır.
Senaryo:
Bu hikâyeyi
onlarca sahneye böler:
İÇ. GAZETE
OFİSİ – GECE
Deniz zarfı bulur.
İÇ. ARŞİV –
GÜNDÜZ
Deniz eski dosyaları inceler.
DIŞ. KAFE –
AKŞAM
Deniz eski bir tanıkla buluşur.
İÇ. EV – GECE
Deniz tehdit mesajı alır.
DIŞ. DEPO –
GECE
Deniz kayıp mühendisi bulur.
vb.
Dolayısıyla:
Sinopsis
olayları özetler.
Senaryo olayları sahnelere dönüştürür.
12. Senaryo ile öykü arasındaki fark
Senaryo ve
öykü arasındaki en önemli fark, anlatım aracıdır.
Öyküde yazar
karakterin zihnine doğrudan girebilir:
Mehmet,
hayatının en kötü gününü yaşadığını düşünüyordu. Çocukluğundan beri babasının
onu hiç sevmediğine inanmıştı.
Senaryoda ise
bu düşünceleri doğrudan vermek yerine görsel/işitsel karşılıkları aranabilir:
Mehmet,
babasının eski fotoğrafını eline alır.
Fotoğrafın kenarını yırtar.
Bir an durur.
Sonra fotoğrafı çöpe atar.
Senaryo bu
nedenle görsel düşünmeyi gerektirir.
13. Senaryo türleri
Senaryolar
farklı yapım biçimleri için yazılabilir:
- Uzun metraj film senaryosu
- Kısa film senaryosu
- Dizi senaryosu
- Televizyon filmi senaryosu
- Belgesel senaryosu
- Animasyon senaryosu
- Reklam senaryosu
- Video içerik senaryosu
Her türün
kendi üretim koşulları ve yazım gelenekleri olabilir.
14. İyi bir senaryonun temel özellikleri
İyi bir
senaryoda genel olarak:
1. Açık bir dramatik amaç bulunur
Seyirci
karakterin ne istediğini anlayabilir.
2. Çatışma vardır
Karakterin
hedefinin önünde engeller bulunur.
3. Olaylar neden-sonuç ilişkisi taşır
Olaylar
rastgele sıralanmaz.
4. Karakterler eylemde bulunur
Karakterlerin
seçimleri hikâyeyi ilerletir.
5. Görsel anlatım güçlüdür
Senaryo,
mümkün olduğunca görülebilecek ve duyulabilecek şeyler üzerinden
ilerler.
6. Diyalog dramatik işleve sahiptir
Diyalog
yalnızca bilgi vermek için değil, karakterleri ve çatışmayı ortaya çıkarmak
için kullanılır.
7. Gerilim ve merak yönetilir
Seyircinin
“Sonra ne olacak?” sorusunu sormasını sağlayacak bir yapı oluşturulur.
15. Senaryo yazımında sistematik yöntem
Bir senaryo
oluştururken şu aşamalar izlenebilir:
Aşama 1 — Fikir
Hikâyenin
temel fikri nedir?
Aşama 2 — Logline
Hikâyeyi bir
veya iki cümlede nasıl anlatırım?
Aşama 3 — Sinopsis
Ana olaylar
nasıl gelişiyor?
Aşama 4 — Tretman
Olayların
dramatik gelişimi ayrıntılı olarak nasıl gerçekleşiyor?
Aşama 5 — Sahne listesi
Hikâyeyi
sahnelere ayırın:
Sahne 1 →
Sahne 2 → Sahne 3 → Sahne 4...
Aşama 6 — Senaryo
Her sahneyi:
Mekân + zaman
+ eylem + karakter + diyalog + gerekli görsel/işitsel bilgiler
ile yazın.
Aşama 7 — Revizyon
Son olarak:
- Gereksiz sahneler çıkarılır.
- Diyaloglar sadeleştirilir.
- Çatışmalar güçlendirilir.
- Karakter motivasyonları kontrol edilir.
- Olayların neden-sonuç ilişkisi incelenir.
- Görsel anlatımın yeterli olup olmadığı
değerlendirilir.
16. Logline → Sinopsis → Tretman → Senaryo
Dört kavramı
tek bir örnek üzerinden şöyle özetleyebiliriz:
Logline
Genç bir
gazeteci, yıllar önce kaybolan bir mühendisin izini sürerken büyük bir
yolsuzluk ağını ortaya çıkarır.
Hikâyenin
çekirdeği.
Sinopsis
Gazeteci
Deniz, kayıp bir mühendise ait yeni bir kanıt bulur ve olayın büyük bir
yolsuzlukla bağlantılı olduğunu keşfeder. Araştırması nedeniyle baskı gören
Deniz, mühendisin hâlâ hayatta olduğunu öğrenir. Onu bulduğunda elde ettiği
belgeleri yayımlar ve soruşturmanın yeniden açılmasını sağlar.
Ana olay
örgüsü.
Tretman
Deniz'in zarfı
bulması, arşiv araştırması, editörüyle çatışması, tanıklarla görüşmesi, tehdit
edilmesi, mühendisin hayatta olduğunu öğrenmesi, onu araması, bulması ve
belgeleri yayımlaması ayrıntılı biçimde anlatılır.
Dramatik
gelişimin ayrıntılı planı.
Senaryo
İÇ. GAZETE
OFİSİ – GECE
Deniz
masasında çalışmaktadır.
Masanın üzerinde isimsiz bir zarf görür...
DENİZ
Bu da ne?
Zarfı açar...
Hikâyenin
sahnelere, eylemlere, görüntülere ve diyaloglara dönüştürülmüş biçimi.
Sonuç
Senaryo, bir görsel-işitsel yapımın hikâyesini sahne,
eylem, karakter, diyalog, mekân ve zaman aracılığıyla yapılandıran dramatik
üretim metnidir.
Senaryonun
ayırt edici özelliği, hikâyeyi yalnızca anlatmak yerine seyircinin
görebileceği ve duyabileceği biçimde tasarlamasıdır.
Bu nedenle
dört kavram arasındaki ilişkiyi şu formülle hatırlayabiliriz:
Logline →
Hikâyenin özü
Sinopsis → Hikâyenin ana olayları
Tretman → Hikâyenin ayrıntılı dramatik planı
Senaryo → Hikâyenin sahneler hâlinde görsel-işitsel metne dönüşmüş biçimi
*
Master Scene
Format Örneği
Amerikan Master
Scene Format, özellikle sinema ve televizyon senaryolarının teknik yazımını
öğrenmek için en yaygın kullanılan standartlardan biridir. En iyi şekilde, kısa
bir örnek üzerinden parçalarını tek tek inceleyerek öğrenebiliriz.
1. Amerikan Formatı nedir?
Master Scene
Format, senaryoyu esas olarak sahne
başlığı (slugline), aksiyon/paragraf, karakter adı, diyalog ve gerektiğinde
parantez içi oyunculuk yönlendirmeleri üzerinden düzenler.
Temel mantığı
şudur:
SAHNE BAŞLIĞI
→ EYLEM → KARAKTER → DİYALOG → EYLEM → YENİ SAHNE
Senaryo, roman
gibi okunmak için değil, filmin/dizinin görüntü ve ses olarak nasıl
gerçekleşeceğini tarif etmek için yazılır.
2. Kısa bir Master Scene örneği
Aşağıdaki
örneği önce bütün olarak görelim:
FADE IN:
INT. KÜÇÜK BİR DAİRE - GECE
Salon karanlıktır. Pencerenin dışında şiddetli
yağmur yağmaktadır.
EMRE (32), mutfak masasının başında oturur.
Önünde açık bir dizüstü bilgisayar ve eski bir fotoğraf vardır.
Telefonu çalar.
Emre ekrana bakar.
Arayan: ANNE.
Telefonu açmaz.
Zil kesilir.
Birkaç saniye sonra telefona bir mesaj gelir.
Emre mesajı açar.
ANNE (MESAJ)
Eve gel. Seninle konuşmamız gerekiyor.
Emre fotoğrafı eline alır. Fotoğraftaki genç
adama bakar.
Kapının kilidi döner.
Emre donar.
EMRE
Anne?
Kapı yavaşça açılır.
İÇERİDEKİ ADAM görünür.
Emre'nin yüzü bembeyaz olur.
EMRE
Sen...
CUT TO:
Şimdi bu
örneği teknik olarak parçalara ayıralım.
3. FADE IN
FADE IN:
Senaryonun
başlangıcında kullanılabilen geleneksel bir geçiş ifadesidir.
Anlamı kabaca:
Görüntü siyah
ekrandan yavaşça belirir.
Ancak modern
senaryo yazımında her senaryonun mutlaka FADE IN: ile başlaması zorunlu
değildir.
4. Master Scene Format'ın en önemli unsuru: Scene
Heading
Örneğimizde:
INT. KÜÇÜK BİR DAİRE - GECE
Bu bir scene
heading / slugline'dır.
Üç temel bilgi
verir:
INT.
Interior, yani iç mekân.
KÜÇÜK BİR DAİRE
Mekân.
GECE
Zaman.
Dolayısıyla:
INT. DAİRE -
GECE
şunu söyler:
“Bu sahne bir
dairenin içinde ve gece gerçekleşiyor.”
5. INT. ve EXT.
En temel iki
kısaltma:
INT. = Interior → İç mekân
EXT. = Exterior → Dış mekân
Örneğin:
INT. HASTANE - KORİDOR - GÜNDÜZ
ve:
EXT. HASTANE - OTOPARK - GECE
Eğer hikâyede
karakter dışarıdan içeri girerse, gerektiğinde yeni bir sahne başlığı
kullanılır.
Örneğin:
EXT. EV - GECE
Ali arabadan iner ve eve doğru yürür.
INT. EV - ANTRE - GECE
Ali kapıyı açar ve içeri girer.
Buradaki temel
düşünce:
Yeni mekân
veya zaman = yeni sahne
6. Aksiyon / Action
Scene
heading'in altında senaryonun action bölümü gelir:
Salon karanlıktır. Pencerenin dışında şiddetli
yağmur yağmaktadır.
Emre mutfak masasının başında oturur. Önünde açık
bir dizüstü bilgisayar ve eski bir fotoğraf vardır.
Burada önemli
bir kural vardır:
Senaryo,
mümkün olduğunca kamerada görülebilecek ve mikrofonla duyulabilecek şeyleri
yazar.
Örneğin:
Roman dili:
Emre geçmişini
düşünür ve babasına karşı duyduğu öfkenin yeniden yükseldiğini hisseder.
Senaryo dili:
Emre fotoğrafı
buruşturur. Bir an durur. Fotoğrafı masaya bırakır.
İkinci ifade oynanabilir
ve görüntülenebilir.
7. Karakter adı
Diyalogdan
önce karakterin adı büyük harflerle yazılır:
EMRE
Anne?
Senaryo
programlarında karakter adı otomatik olarak uygun konuma yerleştirilir.
Buradaki amaç,
okuyucunun:
“Şu anda kim
konuşuyor?”
sorusuna hemen
cevap verebilmesidir.
8. Dialogue
Karakter
adının altında karakterin söylediği söz bulunur:
EMRE
Anne?
Örneğin:
EMRE
Burada ne işin var?
Diyalog
yalnızca bilgi aktarmak için kullanılmamalıdır.
İyi bir
dramatik diyalog aynı zamanda:
- karakteri tanımlar,
- çatışma yaratır,
- bilgi saklar veya açığa çıkarır,
- gerilim oluşturur,
- hikâyeyi ilerletir.
9. Parenthetical
Karakterin
konuşma biçimini açıklamak gerektiğinde parenthetical kullanılabilir:
EMRE
(fısıldayarak)
Anne?
Başka bir
örnek:
AYŞE
(gülümseyerek)
Seni beklemiyordum.
Ancak Master
Scene Format'ta parantezleri gereğinden fazla kullanmak önerilmez.
Örneğin:
EMRE
(kızgın bir şekilde)
Git buradan!
yerine,
kızgınlık zaten eylemden anlaşılıyorsa:
Emre ayağa fırlar.
EMRE
Git buradan!
daha sinemasal
olabilir.
10. Bir karakterin ilk tanıtımı
Karakter ilk
kez göründüğünde genellikle adı BÜYÜK HARFLERLE yazılır:
EMRE (32), yorgun yüzlü, içine kapanık bir adam,
mutfak masasının başında oturur.
Daha sonra:
Emre pencereye yaklaşır.
şeklinde
normal yazılabilir.
Buradaki amaç,
senaryoyu okuyan kişinin:
“Bu yeni bir
karakter.”
olduğunu hemen
fark etmesidir.
11. Sesler nasıl yazılır?
Senaryoda
duyulması gereken önemli sesler de belirtilir.
Örneğin:
Telefon ÇALAR.
veya:
Gök gürler.
Kapı üç kez VURULUR.
Önemli bir ses
efekti gerektiğinde büyük harf kullanılması yaygın bir uygulamadır:
BANG!
Silah sesi koridorda yankılanır.
Ancak her
sesi büyük harfle yazmak gerekmez. Büyük harf, özellikle önemli veya üretim
açısından dikkat edilmesi gereken sesleri vurgulamak için kullanılabilir.
12. Diyalog dışından gelen konuşmalar
Bir karakter
kadrajda değilken konuşuyorsa çeşitli biçimler kullanılabilir.
O.S. — Off Screen
Karakter aynı
sahnededir fakat görüntü alanının dışındadır.
AYŞE (O.S.)
Emre, neredesin?
V.O. — Voice Over
Ses,
görüntüdeki karakterin fiziksel olarak sahnede bulunmasından bağımsız şekilde
kullanılır. Örneğin anlatıcı sesi, günlük okuması veya düşünce/hatıra üzerinden
gelen ses.
EMRE (V.O.)
O
gece, her şeyin değişeceğini bilmiyordum.
Bu ayrım
projeye ve senaryo yazım geleneğine göre farklı uygulanabilir.
13. Kamera yönergeleri
Amerikan
Master Scene Format'ın önemli özelliklerinden biri, senaryoyu gereksiz yere çekim
senaryosuna dönüştürmemektir.
Örneğin
başlangıç seviyesinde şu tür kullanımlar sık görülür:
CLOSE UP - Emre'nin eli.
KAMERA YAVAŞÇA yukarı çıkar.
PAN LEFT.
ZOOM IN.
Ancak spec
screenplay olarak yazılan senaryolarda genellikle hikâyenin ve dramatik
eylemin ön planda tutulması tercih edilir.
Örneğin:
Emre'nin eli titrer.
çoğu zaman:
CLOSE UP ON EMRE'S HAND
gibi teknik
bir kamera komutundan daha uygun olabilir.
Çünkü:
Senarist
hikâyeyi anlatır; yönetmen çekim dilini tasarlar.
Elbette bunun
istisnaları vardır. Kamera hareketi veya belirli bir çekim biçimi hikâyenin
anlaşılması için zorunluysa, senaryoda belirtilmesi anlamlı olabilir.
14. Geçişler
Geleneksel
senaryo formatında şu geçişleri görebilirsiniz:
CUT TO:
DISSOLVE TO:
FADE OUT.
Örneğin:
Emre kapıyı kapatır.
FADE OUT.
FADE IN:
EXT. SAHİL - SABAH
Fakat modern
spec screenplay'lerde sahne değişimi zaten scene heading ile
anlaşılabildiğinden, her geçişi ayrıca yazmak çoğu zaman gerekli değildir.
15. Birkaç sahnelik daha kapsamlı örnek
Şimdi biraz
daha profesyonel bir örnek oluşturalım:
FADE IN:
INT. APARTMAN DAİRESİ - SALON - GECE
Duvar saatinin sesi duyulur.
MERT (35), koltukta oturmuş, telefon ekranına
bakmaktadır.
Ekranda bir mesaj:
"SAAT 12'DE İSKELEDE OL. YALNIZ GEL."
Mert mesajı tekrar okur.
Telefon ÇALAR.
Ekranda: SELİN.
Mert telefonu açar.
MERT
Alo?
SELİN (V.O.)
Mert, nerdesin?
Mert cevap vermez.
SELİN (V.O.)
Mert?
MERT
Evdeyim.
Kısa bir sessizlik.
SELİN (V.O.)
Yalan söyleme.
Mert ayağa kalkar.
MERT
Ne biliyorsun?
Karşı tarafta sessizlik.
Ardından telefon kapanır.
Mert ekrana bakar.
Kapı KOLU aşağı iner.
Mert donar.
CUT TO:
EXT. İSKELE - GECE
Sis, denizin üzerine çökmüştür.
Mert iskelede tek başına yürür.
Uzakta bir siluet belirir.
Mert durur.
MERT
Selin?
Siluet yaklaşır.
Bu Selin değildir.
Mert geri çekilir.
Adam cebinden eski bir fotoğraf çıkarır.
ADAM
Bunu hatırlıyor musun?
Mert fotoğrafa bakar.
Yüzündeki ifade değişir.
CUT TO BLACK.
Bu örnekte:
- INT. / EXT.
- mekân
- zaman
- aksiyon
- karakter tanıtımı
- diyalog
- V.O.
- ses
- geçiş
- dramatik gerilim
bir arada
kullanılmıştır.
16. Master Scene Format'ın temel anatomisi
Bir sahneyi şu
formülle düşünebilirsiniz:
SAHNE BAŞLIĞI
Eylem.
Eylem.
KARAKTER
Diyalog.
Eylem.
KARAKTER
(gerekirse)
Diyalog.
Örneğin:
INT. MUTFAK - SABAH
Ayşe kahve hazırlar. Telefonuna bakar.
AYŞE
Bugün gelmeyecek misin?
Telefonun diğer ucundan bir erkek sesi gelir.
MEHMET (V.O.)
Gelemem.
Ayşe kahveyi ocağın üzerinde bırakır.
AYŞE
Neden?
Sessizlik.
Bu, Master
Scene Format'ın temel mantığını oldukça iyi gösterir.
17. “Bir sayfa = yaklaşık bir dakika” kuralı
Amerikan
senaryo geleneğinde yaygın bir yaklaşık ölçüm vardır:
1 senaryo
sayfası ≈ 1 dakika ekran süresi
Dolayısıyla
kabaca:
- 90 sayfa → 90 dakika
- 100 sayfa → 100 dakika
- 110 sayfa → 110 dakika
gibi
düşünülebilir.
Ancak bu matematiksel
bir kural değildir. Diyalog yoğunluğu, aksiyon, biçimlendirme ve yapımın
türü süreyi değiştirebilir.
Bu nedenle
“tam olarak bir sayfa = bir dakika” şeklinde katı bir formül olarak
kullanılmamalıdır.
18. Master Scene Format neden önemlidir?
Bu formatın
önemli olmasının birkaç nedeni vardır:
Okunabilirlik
Senaryo
profesyoneller tarafından hızlı biçimde okunabilir.
Standartlaşma
Herkesin aynı
yapıyı takip etmesi senaryonun anlaşılmasını kolaylaştırır.
Süre tahmini
Sayfa düzeni
yaklaşık ekran süresi hakkında fikir verebilir.
Yapım süreci
Mekân,
karakter, diyalog ve eylemler daha kolay takip edilir.
Profesyonel sunum
Senaryonun
endüstri içinde alışılmış bir biçimde sunulmasını sağlar.
19. Amerikan Formatı ile Türkçe senaryo
Türkçe senaryo
yazarken de temel mantık değişmez.
Örneğin:
İÇ. KAFE - AKŞAM
Deniz pencerenin yanında oturur. Önündeki kahveye
dokunmamıştır.
Kapı açılır. Murat içeri girer.
Deniz başını kaldırır.
DENİZ
Geleceğini söylememiştin.
Murat karşısındaki sandalyeye oturur.
MURAT
Söyleseydim gelmezdin.
Deniz'in yüzündeki ifade değişir.
DENİZ
Ne oldu?
Murat cevap vermez.
Bu, Türkçe
yazılmış olsa da Master Scene mantığını korur.
20. Teknik dünyaya girerken öğrenilmesi gereken
temel sözlük
Amerikan
formatıyla çalışırken şu terimlere aşina olmanız yararlı olur:
|
Terim |
Anlamı |
|
Master Scene Format |
Yaygın
Amerikan senaryo biçimi |
|
Scene Heading / Slugline |
Sahne
başlığı |
|
INT. |
İç mekân |
|
EXT. |
Dış mekân |
|
Action |
Eylem/açıklama |
|
Character |
Karakter adı |
|
Dialogue |
Diyalog |
|
Parenthetical |
Parantez içi
yönlendirme |
|
O.S. |
Off Screen |
|
V.O. |
Voice Over |
|
Transition |
Geçiş |
|
FADE IN |
Görüntünün
açılması |
|
FADE OUT |
Görüntünün
kararması |
|
CUT TO |
Kesme/geçiş |
21. En önemli prensip
Amerikan
Formatı'nı öğrenirken teknik biçim kadar önemli olan bir ilke vardır:
Senaryo,
filmin kendisi değildir; filmin nasıl gerçekleşeceğini anlatan dramatik bir
plandır.
Bu nedenle
başlangıçta şu dört soruyu her sahne için sormak çok yararlıdır:
1. Neredeyiz? → Scene Heading
2. Kim var? → Character
3. Ne oluyor? → Action
4. Ne söyleniyor? → Dialogue
Bunlara
beşinci olarak şunu ekleyebiliriz:
5. Bu sahne hikâyede neden var? → Dramatik işlev
Bu son soru
özellikle önemlidir. Teknik olarak kusursuz biçimlendirilmiş ama hikâyeyi
ilerletmeyen sahne, iyi bir senaryo sahnesi değildir.
Büyük resmi de şöyle düşünebilirsiniz:
Fikir →
Logline → Sinopsis → Tretman → Sahne planı → Master Scene Format'ta senaryo →
Revizyon
Yani daha önce
konuştuğumuz dört kavram arasında Master Scene Format, artık “senaryonun
nasıl yazılacağı” aşamasıdır. Logline fikri sıkıştırır, sinopsis olay
örgüsünü özetler, tretman dramatik yapıyı ayrıntılandırır; senaryo ise
bunların sahne, eylem ve diyalog olarak somutlaşmış hâlidir.
*
(Gemini)
Senaryo
yazımının teknik dünyasına adım atmak için en popüler ve dünya standardı kabul
edilen Amerikan Formatı (Master Scene Format) üzerinden bir örnek
inceleyelim.
Aşağıdaki
sahnede bir senaryonun en temel üç unsurunu görebilirsiniz: Sahne Başlığı,
Aksiyon (Görsel Anlatım) ve Diyaloglar.
Burada örnek
bir sahne taslağı yer almaktadır:
Sahne Örneği
SAHNE 1: İÇ.
KAFE - GÜNDÜZ
Kafenin içi kalabalıktır. Kahve makinesinin gürültüsü
ve çatal bıçak sesleri birbirine karışır.
ALİ (25), pencere kenarındaki bir masada tek başına
oturmaktadır. Önündeki boş kahve fincanıyla oynamaktadır. Gergindir. Gözü
sürekli kapıdadır.
Kapıdaki çıngırak çalar. AYŞE (24) içeri girer.
Üzerinde ıslanmış bir yağmurluk vardır. Bakışlarıyla salonu tarar, Ali’yi
görünce hızla o masaya doğru yürür.
Ali hemen ayağa kalkar.
ALİ
Gelmeyeceksin sandım.
Ayşe sandalyesini çekip oturur. Ali’nin yüzüne bakmaz.
AYŞE
Gelmemem gerekiyordu zaten.
ALİ
(Fısıldayarak)
Mektubu aldın mı?
AYŞE
Aldım. Ve her şeyi buruş buruş edip çöpe attım Ali.
Ayşe çantasından küçük, kırmızı bir anahtarlık çıkarır
ve masanın tam ortasına, Ali’nin önüne bırakır.
AYŞE (DEVAMLA)
Bir daha beni arama.
Ayşe hızla ayağa kalkar ve arkasına bakmadan kafeden
çıkar. Ali, masadaki kırmızı anahtarlığa bakakalır. Kahve makinesinin sesi
yeniden yükselir.
Bu Formatın
Temel Kuralları Nedir?
- Sahne Başlığı (Slugline): Sahnenin başında yer alan İÇ. KAFE - GÜNDÜZ gibi ibarelerdir.
Çekimin içeride mi (İÇ) dışarıda mı (DIŞ) olduğunu, mekânın adını ve
zamanı (GÜNDÜZ/GECE) belirtir.
- Karakter İsimleri: Bir karakter ilk defa senaryoya giriyorsa ismi büyük harflerle
yazılır ve yanına parantez içinde yaşı eklenir (Örn: ALİ (25)). Diyalog
üstlerinde de isimler her zaman ortalanmış ve büyük harfledir.
- Aksiyon Alanı: Sahnede ne görüyor ve ne duyuyorsak buraya
yazılır. Karakterlerin iç düşünceleri
yazılmaz, sadece kameranın görebileceği hareketler aktarılır.
- Parantez İçi (Yer imleri): Karakterin duygusunu veya hareketini diyalog
esnasında belirtmek için kullanılır (Örn: (Fısıldayarak)). Çok sık
kullanılmaması önerilir.
*

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder